فهرست
عنوان صفحه
فصل یک: کلیات پژوهش
1-1 مقدمه……………………………………………………………………………………………………………………………………………….2
1-2 بیان مسأله………………………………………………………………………………………………………………………………………..2
1- اهداف پژوهش………………………………………………………………………………………………………………………………5
1-4 ضرورت و اهمیت تحقیق……………………………………………………………………………………………………………………. 6
1-5 پرسش های پژوهش………………………………………………………………………………………………………………………….. 9
1-6 تعاریف عملیاتی متغیرها………………………………………………………………………………………………………………….11
فصل دوم: ادبیات و پیشینه تحقیق
2-1 مقدمه……………………………………………………………………………………………………………………………………………….14
2-2 آموزش…………………………………………………………………………………………………………………………………………….. 15
2-3 آموزش ضمن خدمت کارکنان ………………………………………………………………………………………………………16
2-3 انواع آموزش ضمن خدمت کارکنان ……………………………………………………………………………………………..17
2-3-1 آموزش های ضمن خدمت با توجه به زمان…………………………………………………………………………17
2-3-2 آموزش ضمن خدمت بر حسب ماهیت…………………………………………………………………………………….18
2-4 تاریخچه آموزش ضمن خدمت در ایران……………………………………………………………………………………..19
2-5. تاریخچه آموزش ضمن خدمت کارکنان در وزارت آموزش و پرورش……………………………………….20
2-6. اهداف آموزش ضمن خدمت کارکنان…………………………………………………………………………………..21
2-7. اصول آموزش ضمن خدمت کارکنان……………………………………………………………………………. 23
2-8. آموزش و فناوری اطلاعات و ارتباطات…………………………………………….. 24
2-9. روش های آموزشی مبتنی برفناوری اطلاعات و ارتباطات…………………………… 25
2-10. تاریخچه فاوا در آموزش پرورش ایران 26 ……………………………………………………………
2-11. فناوری در آموزش 27 …………………………………………………………
2-12. فاوا در آموزش و پرورش برخی از کشورهای دنیا 28 ……………………………………………….
2-13. جایگاه فاوا در آموزش و پرورش ایران29 ……………………………………………………………
2-14. آموزش ضمن خدمت معلمان و فاوا30 ……………….………………………………………………
2-15. فناوری اطلاعات و ارتباطات31 ……………………….………………………………………………
2-16. ضرورت بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات32 ………..……………………………………
2-17. کاربرد های فناوری اطلاعات و ارتباطات33 ………………..…..……………………………………
2-18. کاربرد آموزشی فناوری اطلاعات و ارتباطات34 …………..…..……………………………………
2-19. ارزشیابی آموزش ضمن خدمت کارکنان35 ………………..…..……………………………………
2-20. الگوها و روش های ارزشیابی برنامه آموزش ضمن خدمت37 ………………………………………
2-21. الگوی ارزشیابی اثربخشی کرک پاتریک 39 ………………..…..…………………….……………
2-22. پیشینه تحقیق43 ……………………………………………………………
فصل سوم: روش تحقیق
3-1 مقدمه………………………………………………………………………………………………………………………………………………..50
3-2 روش تحقیق…………………………………………………………………………………………………………………………………….50
3-3 جامعه آماری……………………………………………………………………………………………………………………………………52
3-4 ابزارپژوهش…………………………………………………………………………………………………………………………………….52
3-5 حجم نمونه…………………………………………………………………………………………………………………………………..53
3-6 روش نمونه گیری……………………………………………………………………………………………………………………….54
3-7 روش تجزیه و تحلیل داده ها……………………………………………………………………………………………………54
فصل چهارم: نتایج پژوهش
4-1 مقدمه……………………………………………………………………………………………………………………………………….58
4-2 تحلیل داده های کمی……………………………………………………………………………………………………………..53
4-3 بررسی نتایج آزمون t تک نمونه ای ومقایسه شاخص های بررسی کیفیت آموزش بر اساس مدل کرک پاتریک ……………………………………………………………………………………………………………………….. 72
4-4 تجزیه تحلیل داده های کیفی………………………………………………………………………………………………….86
فصل پنجم:
5-1 مقدمه …………………………………………………………………………………………………………………………………….101
5-2. بحث درباره یافته ها……………………………………………………………………………………………………………….102
5-3 پیشنهادهای پژوهش…………………………………………………………………………………………………………….. 131
4-5. محدودیت های پژوهش…………………………………………………………………………………………………………132
منابع ………………………………………………………………………………………………………………………….. 134
دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی
پایان نامه دوره کارشناسی ارشد
رشته برنامه ریزی درسی
عنوان:
اثربخشی دوره آموزش ضمن خدمت فاوا برای معلمان دوره متوسطه شهرستان ملایر بر اساس مدل کرک پاتریک
استاد راهنما:
دکتر مسعود گرامی پور
استاد مشاور:
دکتر عفت عباسی
دانشجو:
میثم احمدلو دهنوی
نیمسال تحصیلی:
94-93
فصل اول:
کلیات
1-1. مقدمه:
معلمان به عنوان یکی از اثرگزارترین عناصر در آموزش و پرورش نیاز به آشنایی با فاوا در امر آموزش دارند، آنها باید دانش و اطلاعات لازم را برای رویاروی با فاوا را کسب کرده تا از این طریق بتوانند با تغییر و تحول در عرصه آموزش همراه شده و به بازسازی و نوسازی دانش و معلومات خود بپردازند. آموزش ضمن خدمت یکی از راهکارهای اساسی برای به روزآمد کردن دانش عمومی، علمی و تخصصی معلمان است که متناسب با تحولات علمی و رشد صنایع آموزش و تغییرات در سیستم آموزش است.
در عصر حاضر، رشد و گسترش سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات امکان ارتباط سریع و تبادل اطلاعات را بیش از پیش میسر کرده و افراد هر کجا باشند می توانند آخرین اطلاعات مورد نیاز خود را در هر زمینه ای دریافت کنند. بی شک بیشترین تاثیر این فناوری ها بر محیط های آموزشی است. کاربرد این فناوری ها در آموزش می تواند در جهت بهبود آموزش های سنتی به کار آید و از این طریق به ارائه آموزش های تخصصی به شیوه های مدرن پرداخت (عطاران، 1385).
2-1. بیان مسئله:
در سازمان های کنونی در زمینه ارزشیابی آموزشی مطالعه و تحقیقات اندکی صورت گرفته است، یکی از دلایل عمده این کم توجهی نیز آن بوده است که تعیین دقیق اثرات و نتایج یک دوره ی آموزشی در شرکت کنندگان و تعیین دقیق نحوه عملکرد آنان در بازگشت به محل کار خود در سازمان، فرآیندی است پیچیده، مشکل و گاه مبتنی بر قضاوت های ذهنی کسانی است که هرچند در تهیه و اجرای ظاهرا موفقیت آمیز یک دوره آموزشی کوشش بسیار بعمل آورده اند اما کمتر به آثار نتایج واقعی و عملی دوره آموزشی توجه دارند (ساعتچی،1381).
آموزش هایی که در سازمان های مختلف ارائه می شود می توان در دو طبقه کلی قرار داد: الف) آموزش قبل از خدمت ب) آموزش ضمن خدمت. آموزش قبل از خدمت عبارت است از آن نوع آموزشی که قبل از ورود یا استخدام فرد در سازمان به وی ارائه می شود این نوع آموزش ها عمدتا بر اساس مسائل و مشکلات سازمانی طراحی و اجرا نمی شود بلکه هدف تربیت نیروی انسانی مورد نیاز مشاغل مختلف سازمان می باشد (فتحی واجارگاه،1387: 4). اگر چه در بیشتر موارد در هنگام ورود به سازمان، آموزش های رسمی و نظامداری را از طریق دانشگاه ها یا مؤسسات آموزش عمومی پشت سر گذاشته اند، به علت کلی بودن نوع آموزش ها و نیز ماهیت مشاغل که نوعاٌ نیازمند تخصص و خبرگی ویژه ای است، در هنگام اشتغال، افراد نیازمند گذراندن آموزش های خاصی می باشند؛ به عبارت دیگر همگام با استخدام فرد در سازمان، ماهیت مشاغل، وظایفی که فرد باید در شغل مورد تصدی انجام دهد، ابزارها و وسایل ضروری برای اجرای کار و روش های انجام دادن امور مستلزم آن است که فرد درباره نحوه ی اجرای وظایف محوله، آموزش های ویژه ای را دریافت کند. بنابر این آموزش ضمن خدمت از لحاظ سازمانی به آن نوع آموزشی اطلاق می شود که عموماٌ پس از استخدام فرد در سازمان صورت می پذیرد (فتحی واجارگاه،1390 :5). در پژوهش حاظر دسته دوم، یعنی آموزش های ضمن خدمت، مد نظر می باشد.
آنچه در جامعه اطلاعاتی به خصوص در بخش آموزش و پرورش مورد تاکید است، صرف سرمایه گذاری و کاربرد سخت افزاری و ابزار گونه فناوریهای اطلاعاتی و ارتباطی و استفاده از آن برای انبار کردن اطلاعات نیست، بلکه مساله مهم و اساسی توانمند سازی دانش آموزان در برگزیدن و انتخاب اطلاعات مورد نیاز است. این وظیفه اصلی و مهم معلمان است که دانش آموزان را آماده مواجه با فناوری های جدید کنند (کاستلر1، 1995).
فناوری اطلاعات، واسطه ای است که امکان بیان طیف گسترده ای از اطلاعات، اندیشه ها، مفاهیم و پیام ها را فراهم می کند. این پدیده به دلیل برخورداری از ویژگی های متفاوت، دارای تعاریف گوناگونی است. فناوری اطلاعات به مجموعه ای از ابزارها و روش های اطلاق می شود که به نحوی اطلاعات را در اشکال مختلف، جمع آوری، ذخیره، بازیابی، پردازش و توزیع می کند. فناوری اطلاعات در جهت گسترش توانمندی های اندیشه انسان تکوین یافته است. اصطلاح فناوری اطلاعات را میتوان از دو دیدگاه، مورد مشاهده قرار داد: از دیدگاه اول، اصطلاح فناوری اطلاعات برای توصیف فنونی به کار می رود که ما را در ضبط، ذخیره سازی، پردازش، بازاریابی، انتقال و دریافت اطلاعات یاری می دهد. از دیدگاه دوم، فناوری اطلاعات به مجموعه ای از ابزارها و روش ها گفته می شود که برای تولید، پردازش و عرضه ی اطلاعات به کاربر انسانی به کار می رود (محمودی، 1386).
هرگز نمی توان ادعا کرد که آموزش به خودی خود سودمند است، مگر از آموزش های ارائه شده ارزشیابی به عمل آید. تردیدی نیست که برنامه های آموزشی از نظر کیفیت تفاوت های زیادی با هم دارند، متاسفانه شمار اندکی از این برنامه ها به طور جامع ارزشیابی می شوند. یکی از مسائل عمده در سازمانهای دولتی، صنعتی و سازمان های دیگر، جدی نبودن کارکنان و مدیران در امر آموزش، ارزشیابی نامناسب از دوره ها و در نتیجه عدم ارائه بازخورد مناسب از نتایج آموزش می باشد و نهایتا به هنگام ضرورت پیگیری لازم معمول نمی گردد (ابطحی، 1379).
بیشتر مدل های ارزشیابی مشهور در سال های گذشته بر اساس الگوی ارزشیابی آموزش چهار سطحی که اولین بار توسط کرک پاتریک (1959) ارائه شده بود، بنا نهاده شده است (کافمن2، 1995).
این الگو به عنوان الگوی جامع، ساده و عملی برای بسیاری از موقعیت های آموزشی توصیف شده بود و به وسیله بسیاری از متخصصان به عنوان معیاری در این حوزه شناخته می شود. کرک پاتریک ارزشیابی را به عنوان تعیین اثربخشی در یک برنامه آموزش تعریف کرده و فرایند ارزشیابی را به چهار سطح یا گام تقسیم می کند (مک نیل3، 2002).
به عقیده کرک پاتریک چهار سطح مدل او، یک چارچوب منطقی را برای ارزشیابی فراهم می کند او این الگو را در یک هرم منظور داشته و بیان می دارد که هر چهار سطح ارائه شده در الگوی او مهم هستند و نباید نادیده گرفته شوند. زیرا می توان از طریق سنجش نتایج هر سطح تفسیر مطمئنی از سطوح دیگر این مدل داشته باشیم (سالواتور4، 1998). به اعتقاد او برنامه های آموزشی را می توان با استفاده از چهار مرحله مورد ارزشیابی قرار داد:
– واکنش: که به منظور عکس العملی است که شرکت کنندگان دریک برنامه آموزشی در مورد آن برنامه آموزشی از خود نشان می دهند.
– دانش: که به منظور میزان فراگیری مهارت ها، تکنیک ها و حقایقی است که در رفتار شرکت کنندگان حاصل شده است.
– رفتار: منظور، نحوه انجام دادن وظایف شغلی و بررسی میزان تغییرات است که رفتار شرکت کنندگان حاصل شده است.
– نتایج: بررسی اثر دوره در مورد عواملی از قبیل کاهش هزینه ها، بهبود کیفیت، کاهش ضایعات، کاهش کمک کاری ها و غیره می باشد (فتحی واجارگاه،1390).
لذا در این پژوهش، پژوهشگر سعی دارد تا با استفاده از چهار سطح الگوی ارزشیابی مدل کرک پاتریک به بررسی اثربخشی آموزش های ضمن خدمت فاوا معلمان دوره متوسطه شهرستان ملایر پرداخته و در پایان راهکارهای برای استفاده مناسب از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای معلمان دوره متوسطه ارائه دهد.
3-1. اهداف تحقیق
– هدف های کلی
1. میزان کیفیت آموزش ضمن خدمت فاوا برای معلمان در سطح واکنش.
2. میزان کیفیت آموزش ضمن خدمت فاوا معلمان در سطح یادگیری.
3. میزان کیفیت آموزش ضمن خدمت فاوا معلمان در سطح رفتار.
4. میزان کیفیت آموزش ضمن خدمت فاوا معلمان در سطح نتیجه.
– هدف های جزئی
1. بررسی کیفیت آموزش ضمن خدمت فاوا معلمان در سطح واکنش بر حسب شاخص های (تازگی داشتن، رضایت داشتن، علاقه داشتن، رضایت از زمان برگزاری، ایجاد انگیزه، رضایت از فضای آموزشی و نحوه بیان مدرس).
2. بررسی کیفیت آموزش ضمن خدمت فاوا معلمان در سطح یادگیری بر حسب شاخص های (آشنای با نرم افزارها، قابل فهم بودن، کارکردن با نرم افزارهای مختلف، استفاده از نرم افزراها در همان دوره، ارزشیابی دوره، ارزشیابی همکاران و ارائه مطالب در همان دوره).
3. بررسی کیفیت آموش ضمن خدمت فاوا معلمان در سطح رفتار بر حسب شاخص های (استفاده از نرم افزارها در کلاس درس، در همایش استانی و در سمینار مدرسه ای، استفاده از اینترنت و office و ویندوز در کلاس درس).
4. بررسی کیفیت آموز ضمن خدمت فاوا معلمان در سطح نتیجه بر حسب شاخص های (تغییر در روابط بین همکاران، نحوه ارائه مطالب، فرایند یاددهی یادگیری، نحوه ارزشیابی، افزایش یادگیری شاگردان و در ارائه کنفراس های منطقه ای).
5. بررسی میزان اعتبار سازه ای مدل کرک پاتریک به منظور بررسی کیفیت آموزش ضمن خدمت فاوا برای معلمان.
1369).
4-1. پرسش های تحقیق:
1. آیا محتوای ارائه شده در دوره آموزش ضمن خدمت فاوا برای معلمان تازگی داشته است؟
2. آیا معلمان از نحوه تدریس مدرسان در دوره آموزش ضمن خدمت فاوا رضایت داشته اند؟
3. آیا مطالب ارائه شده در دوره ضمن خدمت فاوا مورد علاقه معلمان بوده است؟
4. آیا معلمان از زمان برگزاری کلاس ها برای دوره ضمن خدمت فاوا رضایت داشته اند؟
5. آیا کلاس های دوره ضمن خدمت فاوا در معلمان انگیزه ایجاد کرده است؟
6. آیا معلمان از فضای آموزشی کلاس های دوره ضمن خدمت راضی بوده اند؟
7. آیا معلمان از نحوه بیان و قدرت انتقال مفاهیم توسط مدرسان دوره ضمن خدمت فاوا راضی بوده اند؟
8. آیا معلمان با نرم افزارهای مختلف در دوره ضمن خدمت فاوا آشنا شده اند؟
9. آیا نرم افزارهای ارائه شده در کلاس های دوره ضمن خدمت فاوا برای معلمان قابل فهم بوده ست؟
10. آیا معلمان توانستند از نرم افزارهای ارائه شده، در همان دوره ضمن خدمت فاوا استفاده کننند؟
11. آیا معلمان توانستند از نرم افزارهای ارائه شده، در همان دوره برای ارزشیابی آموزشی استفاده کنند؟
12. آیا معلمان توانستند برای ارزشیابی همکارانشان در همان دوره، ار نرم افزارهای آموزشی استفاده کنند؟
13. آیا معلمان توانستند برای ارائه مطالبشان در همان دوره ضمن خدمت، از نرم افزارهای آموزشی استفاده کنند.
14. معلمان تا چه میزان از نرم افزاهای آموخته شده در دوره ضمن خدمت در آموزش کلاسی استفاده می کنند.
15. معلمان چه میزان از نرم افزارهای آموخته شده در دوره ضمن خدمت در همایش های استانی استفاده می کنند؟
16. معلمان چه میزان از نرم افزارهای آموخته شده در دوره ضمن خدمت در سمینارهای کلاسی استفاده می کنند؟
17. معلمان پس از گزراندن دوره ضمن خدمت چه میزان از office( word،power point،Excel،…) در کلاس درس استفاده می کنند؟
18. پس از گزراندن کلاس های ضمن خدمت، معلمان چه میزان از اینترنت در کلاس درس استفاده می کنند؟
19. معلمان چه میزان مطالب ارائه شده در دوره آموزش ویندوز، را در محیط مدرسه به کار می گیرند؟
20.بعد از گذراندن دوره ضمن خدمت فاوا تا چه میزان راه های ارتباطی معلمان با مدیران تغییر کرده است؟
21. بعد از گذراندن دوره ضمن خدمت فاوا چه میزان نحوه ارائه مطالب توسط معلمان در کلاس درس تغییر کرده است؟
22. بعد از گذراندن کلاس های دوره ضمن خدمت چه میزان فرایند یاددهی یادگیری در محیط مدرسه تغییر کرده است؟
23. بعد از گذراندن کلاس های ضمن خدمت نحوه ارزشیابی معلمان در کلاس درس چه میزان تغییر کرده است؟
24. بعد از گذراندن دوره ضمن خدمت چه میزان کاربرد نرم افزارها در کلاس باعث افزایش یادگیری شاگردان شده است؟
25. کلاس های دوره ضمن خدمت فاوا چه میزان در نحوه ارائه کنفرانس های مدرسه ای و منطقه ای معلمان تاثیر داشته است؟
5-1. اهمیت و ضرورت مسئله:
از دو جنبه می توان اهمیت دوره های آموزش ضمن خدمت آموزش و پرورش را بررسی کرد: ابتدا آشنا کردن معلمان با تغییرات و تحولات تکنولوژی و یافته های علمی و کسب اطلاعات بیشتر در مورد آنها و دیگری یادآوری مجموعه اطلاعات گذشته و بازسازی آن، و در صورت لزوم تجدید نظر در آنها. به علت اینکه یکی از مشخصات آدمی فراموشی است و معلومات وی با گذشت زمان به دست فراموشی سپرده می شود لزوم آموزش های مداوم به نظر اساسی است (پورظهیر، 1381).
امروزه اهمیت و نقش آموزش های ضمن خدمت بر هیچ سازمانی پوشیده نیست و هر سازمانی به تناسب اهمیت که به این مهم داده است مراکزی را به تربیت نیروی انسانی خود تخصص داده است. آموزش ضمن خدمتی که با دوره های حساب شده ادامه یابد و ضمن کوشش در افزایش توان مهارت و دانش کارکنان، در حل مسائل و مشکلات محیط کار نیز چاره ساز باشد، می تواند به بقای سازمان خود مطئن باشد. از این رو تلاش مستمر در بهبود کیفیت آموزش ضمن خدمت می تواند منافع قابل ملاحظه ای به همراه داشته باشد. آموزش ضمن خدمت به معنای تغییر دانسته های کارکنان، چگونه انجام دادن کار، تغییر نگرش آنها نسبت به کار، تغییر نگرش آن ها نسبت به همکاران و سرپرستان است. لذا آموزش، مستقیما با یادگیری کارکنان در ارتباط است. به نحوی که آموزش ضمن خدمت صرف نظر از اثر آن بر یادگیری فاقد تاثیرگذاری مثبت خواهد بود. از آنجا که امر آموزش موثرترین وسیله برای تربیت و تجهیز نیروی انسانی و تأمین تخصص های مورد نیاز بخش دولتی است به عنوان عنصر اصلی توسعه اقتصادی و اجتماعی ارتباطی تنگاتنگ با اهداف سازمان دارد، موضوع آموزش کارکنان نیز زمانی نتیجه بخش خواهد بود که آموزش های ارائه شده در عمل به کار گرفته شود (محمدی، 1382).
هر سازمانی به افراد آموزش دیده و متخصص که یکی از موثرترین عوامل در توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هر کشور به شمار می رود، نیاز دارد تا ماموریت خود را به انجام رساند. اگر توانایی های کارکنان موجود، پاسخگوی این نیاز باشد، آموزش ضرورت چندانی ندارد، اما اگر کارکنان سازمان دارای دانش، اطلاعات و مهارت های لازم نباش، سازمان را دچار ضایعات عدیده مالی و اداری و… خواهند کرد. منابع محدود مالی هر سازمان ایجاب می کند که یک بررسی دقیق از روند اجرایی وکیفیت آموزش های ارائه شده به عمل آید تا با توجه به این محدودیت از دوباره کاری ها و اتلاف نیروی انسانی و سایر منابع جلوگیری شود، در این صورت لازم است سطح مهارت، توانای و انطباق پذیری آنان افزایش یابد (دولان، 1380).
آموزش در واقع یکی از راه های اصولی و منطقی هدایت تلاش های کارکنان در سازمان است و باعث به کارگیری استعدادهای نهفته به کاراندازی قدرت تخیل و به وجود آمدن حس انعطاف پذیری فکری لازم در کارکنان خواهد شد. آموزش هر چه مفیدتر و بهینه تر باشد به طور وسیعی جامعه معینی را به سوی هدف هایی از قبیل توسعه، مهارت، تغییر و اصلاح حدایت می کند و همین تغییرات باعث می شود که کارکنان یک سازمان در انجام وظایفشان به صورت موفق تری عمل نمایند (عباسیان و جنت، 1388)
آموزش یک عامل کلیدی در توسعه محسوب می شود و می توان آن را یکی از مهمترین اقدامات برای افزایش کارآمدی سازمان دانست، مطابق آمارهای موجود شرکت های معمولی آمریکا بیش از 1500 دلار در سال برای آموزش هر کارمند هزینه می کنند که ارقام صرف شده در مجموع معادل 52 درصد کل فروش آن شرکت ها است (عباس زادگان 1385 :28).
همچنین بررسی ها نشان داده است که آموزش، منجر به حفظ تداوم و بقای سازمان می شود. یک بررسی سه ساله در سنگاپور نشان داده است که 17 درصد شرکت های تجاری صنعتی این کشور ورشکست شده است. بررسی ها نشان داده است که از این تعداد شرکت های ورشکست شده کمتر از 1 درصد شرکت های بوده اند که برای کارکنانشان دوره های آموزشی برگذار کرده بوداند. طبق بررسی ویلیمام جیمز از دانشگاه هاروارد، کارکنان تنها با 20 تا 30 درصد توانایی های خودشان کار می کنند و تحقق وی نشان داده است که اگر کارکنان آموزش ببینند و بطور شایسته برانگیخته شوند 80 تا 90 درصد توانایی های خودشان را بکار می گیرند (عباسیان، جنت، 1388). با توجه به مسائل ذکر شده افزایش بهره وری سازمان ها در گرو بهسازی منابع انسانی است و بهسازی منابع انسانی عمدتاٌ در گرو آموزش کارکنان است.
فناوري اطلاعات ابزار قدرتمندي است كه در كمترين زمان ممكن ميتواند ميان مردم جهان ارتباط برقرار سازد. اين ابزار ارتباطي قدرتمند با اطلاعات سروكار دارد. فناوري اطلاعات در جهان امروز چشم اندازهايي را براي جهانيان به ارمغان آورده است كه بر تمام ابعاد زندگي سياسي، نظامي، اقتصادي، اجتماعي و آموزشي انسان قرن بيست و يكم تاثيرگذاشته است، به گونه‌اي كه بيشتر فراگيرندگان را به سمت رايانه‌ها و آموزش كار با آنها سوق داده است. رايانه‌ها با فراهم كردن فرصت لازم براي تمرين و كسب دانش بشري و پرورش دانش‌آموزان، به آموزش مدرسه‌اي ياري مي‌دهند.در عصر فناوری اطلاعات و ارتباطات نظام های آموزشی از یک سو به باز اندیشی و بازسازی برنامه درسی برای سواد رایانه ای و از سوی دیگر ، تجدید حیات و غنی سازی محیط یادگیری برای برقراری تعامل میان یادگیرنده و منابع یادگیری ملزم می باشند . از این رو بازنگری در شیوه های سنتی تدریس و جایگزینی آن با شیوه های نو برای تجهیز یادگیرنده به مهارت های شناختی ضرورت دارد .لذا استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای دست یابی به هدف های « یادگیری با کیفیت برای همه » اجتناب ناپذیر است.(برودی ، 1382: 17 )   در سال هاي اخير, فناوري‌هاي اطلاعات چنان مورد پذيرش قرار گرفته‌اند كه اكنون در هر جنبه از زندگي خصوصي و عمومي ضروري به نظر مي‌رسد.كاربرد فناوري هاي جديد اطلاعاتي و تغييرات سريع آن، موجب بروز تحولات بسيار در كليه جنبه‌هاي يادگيري و آموزش شده است. شبكه‌هاي ارتباطي و اطلاعاتي بويژه اينترنت چهره آموزش سنتي و تعامل ميان معلم و شاگرد را در تمام سطوح آن از پيش دبستاني تا دانشگاهي دگرگون كرده‌اند.فناوری آموزش را متنوّع  و ساده می کند، سرعت یادگیری را افزایش می دهد و دانش آموزان را به تماس با منابع موجود و بهره گیری از آنها ترغیب می کند (کرمی پور، 1381، ص27).
در دسامبر 1996 و در اولین اجلاس وزیران سازمان تجارت جهانی5 (WTO) که با حضور 54 کشور عضو این سازمان، در سنگاپور برگزار شد، توافق نامه فناوری اطلاعت به امضا رسید. در این توافق نامه دولت ها متعهد شدند که تعرفه و سایر عوارض محصولات این بخش شامل رایانه، تجهیزات الکترونیکی داده پردازی، تجهیزات ارتباط از راه دور و نرم افزار و رایانه را تا اوایل ژانویه ی 2000 به تدریج لغو کنند (صنایعی، 1383).این توافق نامه بیان گر آن است که این کشورها به ضرورت بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات پی برده، در این راستا به اقداماتی دست زده اند.
کشور ایران از لحاظ آمادگی فناوری اطلاعات و ارتباطات در بین 60 کشور دنیا در رتبه ی 52 قرار گرفته است (صنایعی، 1383). از این رو، لازم است برنامه های جامع و مناسبی در جهت توسعه ی فراساختارها و مهارت های ضروری، برای فناوری اطلاعات و ارتباطات تدوین و اجرا شود.
بی شک آینده هر جامعه ای به کیفیت و کارآیی آموزش و پرورش آن کشور بستگی دارد «از این روی هر چه کارآیی و بهره دهی برنامه های آموزشی موثرتر و مفیدتر باشد جامعه ی فردا سلامت و سعادت بیشتری خواهد یافت» (یغما،
1-6. تعاریف نظری و عملیاتی اصطلاحات:
1-6-1. تعاریف نظری:
فناوری اطلاعات و ارتباطات:
فناوری اطلاعات و ارتباطات از تلفیق سه حوزه اطلاعات، کامپروتر و ارتباطات پدید آمده است. این فناوری از ترکیب سه بخش متمایز کامپیوتر، ازتباطات و اطلاعات حاصل می شود. بخش کامپیوتر سخت افزار و تامیین کننده تجهیزات و ادوات لازم می باشد. داده ها و اطلاعات به عنوان خمیر مایه و مواد اولیه در درون شبکه، ارتباطات مخابراتی بخش سوم است که وظیفه برقراری ارتباط بین دو بخش دیگر را برعهده دارد (عبادی، 1384).
دوره متوسطه:
در گزارش نهای اجلاس منطقه ای یونسکو آمده است: دوره متوسطه عبارت است از دوره برزخ یا انتقالی میان آموزش پایه که عمومی و غیر تخصصی است و آموزش تخصصی تر در آموزش عالی (صافی، 1386).
آموزش ضمن خدمت:
آموزش ضمن خدمت از لحاظ سازمانی به آن نوع آموزشی اطلاق می شود که عموماٌ پس از استخدام فرد در سازمان صورت می پذیرد (فتحی واجارگاه،1390، ص5)
اثربخشی:
پرایس6اثربخشی را به عنوان درجه و میزان دسترسی به اهداف، تعریف می کند. کرک پاتریک7 معتقد است هر زمان یک سازمان قصد تعدیل نیرو دارد یا سیاست کوچک سازی را در پیش می گیرد ابتدا به دنبال واحدهایی می رود که با حذف آنان کم ترین ضرر ممکن به سازمان برسد، مثلا در بخش منابع انسانی واحدهایی همچون اداره امور کارکنان: حقوق دستمز، روابط عمومی و واحد آموزش وجود دارند. در برخی سازمان ها مدیر ارشد ممکن است چنین فکر کند که همه آنان به جز واحد آموزش برای سازمان ضروری هستند. در چنین زمانی است که میزان اثربخشی واحد آموزش مورد توجه واقع می شود (عباسیان و جنت، 1388).
1-6-2. تعاریف عملیاتی:
فناوری اطلاعات وارتباطات:
در این پژوهش منظور از فناوری اطلاعات و ارتباطات هر گونه استفاده معلم از سخت افزارها و نرم افزارهای کامپیوتری و الکترونیکی، مانند استفاده از رایانه، پایگاه داده ها و اینترنت می باشد که معلم با استفاده از آنها تعامل خود و دانش آموز را آسان می کند و آن را توسعه می بخشد.
دوره متوسطه:
در این پژوهش منظور از دوره متوسطه سال های اول، دوم و سوم شاخه های نظری کاردانش و فنی حرفه ای شهرستان ملایر می باشد.
آموزش ضمن خدمت:
آموزش ضمن خدمت در این پژوهش شامل دوره ی آموزشی است که از سوی سازمان آموزش و پرورش شهرستان ملایر، برای معلمان دوره متوسطه برگزار گردیده است.
اثربخشی:
در این پژوهش منظور از اثربخشی، آن چیزی است که توسط مدل کرک پاتریک براساس سطوح چهارگانه واکنش، دانش، رفتار و نتایج سنجیده می شود.
مدل کرک پاتریک:
الگوي چهار سطحي كرك پاتريك يك چارچوب عملي را براي دست اندركاران آموزش به منظور ارزشيابي اثربخشي برنامه هاي آموزشي فراهم مي كند. لذا در این پژوهش از این مدل به منظور بررسی اثربخشی دوره های آموزش ضمن خدمت فاوا برای معلمان دوره متوسطه شهرستان ملایر استفاده شده است.
فصل دوم:
مبانی نظری و پیشینه تحقیق
2-1. مقدمه:
در عصر حاظر که عصر تغییر از جامعه صنعتی به جامعه فرا صنعتی یا جامعه ی اطلاعاتی نامیده شده است، طبیعی است که اطلاعات، دانش و آگاهی به عنوان اساسی ترین دارایی ها برای انسان ها و جوامع بشری به حساب آید. رشد و گسترش فناوری اطلاعات در جامعه امروز به حدی سرعت گرفته است که میزان توجه به آن را به عنوان مهمترین شاخص توسعه یافتگی در نظر گرفته اند و معتقدند که عصر حاظر، دنیای متفاوتی خواهد بود که راهبری آن را فناوری اطلاعات بر عهده خواهد داشت. ویژگی مهمی که پدیده فناوری اطلاعات از آن برخوردار است این است که باعث می شود ارتباط انسان با انسان و همچنین انسان با محیط تسهیل شود و ارتقا یابد. فناوری اطلاعات به دلیل تحول پذیری و قدرت تاثیر فراوانی که در رشد آموزشی، فرهنگی، اقتصادی، امنیت ملی، جهانی شدن و تعدیل مشکلات اطلاع رسانی سنتی دارد، یکی از پویاترین و بحث انگیزترین رشته های علم و فناوری محسوب می شود(محمودی، 1386).
ظهور فناوری های نوین ارتباطی و اطلاعاتی تمام عرصه های زندگی بشری را تحت تاثیر قرار داده است. سرعت و قدرت نفوذ این فناوری ها برپیکره حیات اجتماعی به اندازه ای است که تمام ابعاد زندگی انسانی را متحول نموده است. ورود این فناوری به عرصه آموزش و پرورش استاندارد ها و ملاک های باسوادی را نیز دگرگون کرده است. به طوری که در دوره های قبلی کفایت داشتن در خواندن، نوشتن و حساب کردن، هدف و غایت آموزش و پرورش بود؛ ولی در عصر حاضر، آموزش و پروش با استفاده امکانات و ساز و کارهای متنوع، در پی پرورش افرادی است که اصطلاحا «باسواد اطلاعاتی» خوانده می شوند. چنین فردی قادر است، داده های مختلف را پردازش کند؛ مسائل متنوع و پیچیده را به طور خلاقانه حل نماید؛ در موقعت های لازم انتقاد کند و بالاخره با تغییرات سریع اجتماعی هماهنگ و همسو باشد (سراجی، 1383).
معلمان باید جهت اجرای یک برنامه پیشرفته فناوری اطلاعات و ارتباطات آمادگی کافی داشته باشد. در حقیقت عرضه ی هر گونه برنامه درسی جدید، مستلزم آمادگی دقیق، مدیریت، تخصیص منابع و حمایت مداوم است. در مورد یک برنامه درسی فناوری اطلاعات و ارتباطات حتی توجه بیشتری باید مبذول گردد (یونسکو، 1382).
سازمان ها برای رسیدن به اهدافشان نیازمند نیروهای کارامد و متبحر می باشند. دبستان، دبیرستان و دانشگاه، نظامی برای تربیت و آموزش دانش و معلوماتی است که افراد را برای ورود به اجتماع و خدمت موثر آماده می کند. ولی افرادی که به استخدام سازمان در می آیند، علاوه بر این معلومات به آموزش تخصصی و حرفه ای نیاز دارند تا دانش فنی و مهارت های لازم را برای انجام شایسته وظایف محول بدست آورند. این آموزش ها به کارکنان این امکان را می دهد تا در نیل به اهداف موفقیت بیشتری داشته و نقش خود به نحو موثری انجام دهند (سعادت، 1386).
در واقع می توان گفت که دانش فناوری اطلاعات و ارتباطات معلمان، آگاهی او از انواع فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی، کارکردها، کاربردها و ارتباط آنها و مهارت فناوری اطلاعات و ارتباطات معلمان را قابلیت های عملیاتی او برای استفاده فناوری جهت بازیابی، ذخیره، مدیریت، یکپارچه سازی، ارزیابی و ایجاد ارتباط میان اطلاعات و دانش دانست. با توجه به توضیحات کذکور، معلمان باید درک عمیقی از مفاهیم فناوری ارتباط و اطلاعاتی داشته باشند. آنها باید بتوانند اجرای اصلی سخت افزاری و نرم افزارها و راهبردهای عیب زدایی در سیست های رایانه ای تسلط داشته باشند و بتوانند از دستگاه های رسانه ای دیجیتالی و روابط نرم افزای آنها استفاده کنند ( سبحانی نژاد و ملازهی، 1391)
لذا لزوم آموزش های ضمن خدمت در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباطات در بخش آموزش و پرورش احساس می شود. در این میان ارزشیابی دوره های برگزار شده مقوله ای است که نیاید از آن غفلت کرد. و باید در صدد فهم این مسئله مهم برآمد که آیا واقعا تغییر معناداری در شیوه تفکر، عادات رفتاری، نگرش و نحوه انجام دادن وظایف شغل، توسط شرکت کنندگان در دوره آموزشی ایجاد شده است. لذا در این تحقیق، محقق سعی دارد تا با استفاده از چهار سطح الگوی ارزشیابی مدل کرک پاتریک به بررسی اثربخشی آموزش های ضمن خدمت فاوا معلمان دوره متوسطه شهرستان ملایر پرداخته و در پایان راهکارهای برای استفاده مناسب از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای معلمان دوره متوسطه ارائه دهد.
2-2. آموزش
تعاریف مختلفی از آموزش ذکر شده است که در ذیل به چند نمونه از آنها اشاره می کنیم:
الن گانیه8 آموزش را روند حل مساله می نامد که هدف از آن تسهیل یادگیری فراگیر است. او معلم را مسئول آموزش می داند که با اتخاذ تدابیر آموزشی و مدیریتی نقش خود را ایفا می کند (فردانش، 1385).
آموزش گاه به معنیinstruction است یعنی کلیه فعالیت های که به منظور ایجاد یادگیری در یادگیرنده از جانب معلم طرحریزی می شود و بین معلم و یک یا چند یادگیرنده به صورت کنش متقابل جریان می یابد. این تعریف در مورد آموزش کلاسی صدق می کند و انواع آموزش را دربر نمی گیرد (شریعتمداری، 1382).
آموزش کوشش های است که در جهت ارتقای سطح دانش و آگاهی مهارت های فنی و حرفه ای و شغلی و نیز ایجاد رفتار مطلوب در کارکنان سازمان به عمل می آید و آنان را آماده انجام وظایف و مسئولیت های شغلی خود می نماید (ابطحی، 1374).
به طور کلی آموزش در داخل سازمان ها به منظور بهبود و کسب مهارت های شغلی جدید، آماده شدن برای حرکت در مسیرهای شغلی مناسب و رفع نیازهای حرفه ای به کار می رود و تنها مفهوم کارآموزی، کارورزی یا تمرین عملی در زمینه بخصوص را در بر نمی گیرد، بلکه دامنه آن بقدری وسیع و گسترده می شود که از فراگیری یک حرفه و یا فن ساده شروع شده و با احاطه کامل بر علوم و فنون بسیار پیچیده، چگونگی رفتار و برخوردهای مناسب در مقابل مسائل انسانی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشیده می شود (عباسیان و جنت، 1388).
2-3. آموزش ضمن خدمت کارکنان:
همانند بسیاری دیگر از مفاهیمی که با قلمروهای پیچیده فعالت های انسانی سروکار دارند، آموزش ضمن خدمت نیز مفهومی بحث انگیز است که درباره آن توافق نظر وجود ندارد؛ به عبارت روشنتر در کشورهای مختلف با توجه به گستره آموزش ضمن خدمت کارکنان، تعریف و برداشت متفاوتی از این واژه ارائه می شود. برای آنکه برداشت روشن تری از مفهوم آموزش ضمن خدمت داشته باشیم، بهتر است ابتدا آموزشهای مختلف سازمانی را بررسی کنیم؛ زیرا در این صورت درک مفهوم آموزش ضمن خدمت کارکنان آسانتر خواهد بود ( فتحی واجارگاه، 1387).
هر نظام آموزشی در سازمان وظیفه دارد تا اطلاعات، مهارت ها و بینش لازم را به بهترین راه به کارکنان خود ارائه دهد تا آنها برای احراز مشاغل مورد نظر آمادگی لازم را پیدا کنند. به همین منظور آموزش به عنوان مؤثرترین عامل برای تربیت و تجهیز نیروی انسانی سازمان و بهره گیری هرچه بهتر از نیرو ها، وارد عمل می شود. اساس آموزش آشنای کارمند با وظایفی است که در شغل مورد نظر به او محول می شود به طوری که پس از پایان دوره آموزشی بتواند به خوبی از عهده وظایف حرفه ای خود برآید (کاظمی، 1380).
جان اف می9 معتقد است آموزش ضمن خدمت باعث می شود دانش و اطلاعات، مهارت ها، رفتارها و نگرش های کارکنان بهبود یابد و در نتیجه منجر به افزایش کارایی در شغل فعلی، کسب شرایط بهتر برای احراز مقدمات بالاتر و بالا بردن راندمان کاری و افزایش تولید می شود (فتحی واجارگاه، 1387).
آموزش کارکنان ضمن تسهیل تحقق اهداف سازمانی از طریق بهبود عملکرد فردی و گروهی، ایجاد انعطاف پذیری در مقابل تغییر و کاستن از مقاومت های ناخواسته، موجب می شود که کارکنان از طریق شناخت منافع خود و سازمان، از منابع محدود سازمان حداکثر بازدهی را به دست آورند (صدری، 1383).
2-3. انواع آموزش های ضمن خدمت:
2-3-1. آموزش های ضمن خدمت با توجه به زمان به سه دسته تقسیم می شوند:
آموزش های کوتاه مدت تخصصی: این آموزش ها از لحاظ زمانی محدود و از چند هفته تا چند ماه متغییر است. فلسفه اصلی آموزش های ضمن خدمت نیز در حقیقت مبتنی بر طراحی اینگونه آموزشهاست. زیرا از یک سو این نوع آموزشها دقیقا در رابطه با وظایف و مسئولیت های شغلی ارائه می شوند و از سوی دیگر این آموزش ها اساسا مبتنی بر نیازهای مهم سازمان و کارکنان هستند. مثل آموزش برای حسابداران، مدیران و مجریان.
آموزش های بلند مدت: این نوع آموزش ها از لحاظ زمانی وسیعتر و به اخذ مدرک تحصیلی بالاتر منجر می شوند که بیشتر در کشورهای آسیایی مانند ایران، پاکستان، کره و نپال و …رایج است. این آموزش ها اغلب به سه صورت یا نظام ارائه می شود:
آموزش های بلند مدتی که دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی رسمی خارج از سازمان برگزار می شود.
آموزش هایی که با همکاری مراکز آموزش سازمان ذیربط، دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی محلی برگزار می شود.
آموزش های که عموما در داخل سازمان ذیربط برگزار می شود.
آموزش های ترکیبی یا میانگین: این آموزش ها به صورت دوره های کوتاه مدت تخصصی در فواصل زمانی محدود ارائه می شوند. از لحاظ هدف، ساختار معینی دارند و در نهایت به اخذ مدرک تحصیلی بالاتر منجر می شود (فتحی واجارگاه،1387).
2-3-2. آموزش ضمن خدمت را می توان بر حسب ماهیت به دو دسته تخصصی و عمومی تقسیم کرد:
آموزش های تخصصی: در این آموزش ها، بیشتر روی موضوعات و مطالبی که در دوره های آموزشی قبل از خدمت به میزان لازم مورد توجه قرار نگرفته اند حالا که نیازهای سازمان ایجاب می کند فرد از توانایی ها و مهارت های ویژه ای برخوردار باشد، ضرورت این آموزش ها احساس می شود.
آموزش های عمومی: در این نوع آموزش ها بیشتر روی ایجاد، بینش، نگرش و طرز فکر بین کارکنان سازمان و یا ایجاد و توسعه بعضی از مهارتهای عمومی به کارکنان تمرکز می شود (سعیدی،1379).
2-3-3. آموزش ضمن خدمت را بر حسب هدف به انواع زیر تقسیم کرده اند:
آموزش های جبرانی: این نوع آموزشها بیشتر برای بهبود و جبران کمبودهای دانشی کارکنان صورت می گیرد. اهمیت این آموزشها در برخی از کشورهای جهان سوم به علت نبود مهارت و دانش کارکنان می باشد. اما پس از استقرار و اثبات ساختارهای سازمانی یا سازمان اجتماعی برای بهبود وضعیت تحصیلی و آموزشی کارکنان اقدام شد.
دانش افزایی: این نوع آموزش های ضمن خدمت دو هدف اساسی را به طور همزمان دنبال می کنند: 1- ارائه پیشرفت ها و اطلاعات علمی جدید به کارکنان در خصوص حرفه مورد تصدی. 2- کمک به کارکنان در جهت کسب صلاحیت ها و مدارک تحصیلی بالاتر. این دوره ها از طریق راهبردهای مختلف آموزش ضمن خدمت نظیر آموزش از راه دور، آموزش حضوری، دوره های نیمه وقت و … طراحی می شود (فتحی واجارگاه، 1387).
دوره های توجیهی: این دوره ها به منظور آشنایی با دستورالعملها، بخشنامه ها و رویه های انجام کار و همچنین آشنایی معلمان و مدیران، با شیوه انجام کار، برگزار می شود.
دوره بازآموزی: در این شیوه فرض بر این است که دانش قبلی مدیران و معلمان فراموش شده یا آنکه با نیازهای جدید سازگاری لازم را ندارد. بنابراین هرچند سال یکبار لازم است دست اندر کاران آموزشی آموخته های قبلی خود را بازنگری یا مرور کنند (سعیدی، 1379).
2-4. تاریخچه آموزش ضمن خدمت در ایران
در زمینه آموزش های ضمن خدمت در کشورمان سند مکتوبی دال بر وجود این آموزشها در سالیان گذشته وجود ندارد اما شواهد حاکی از آن است که این آموزشها در ابتدا به صورت استاد- شاگردی بوده است که از طریق آن به انتقال دانش و معلومات پرداخته می شود(دادرس یگانه، 1381).
این آموزش ها به صورت نسبتا رسمی و موسسه ای تا اواسط دهه 1310 مطرح نبوده است. در سال 1314 در راه آهن، مرکزی تحت عنوان « هنرستان فنی راه آهن تأسیس شد و سپس در سال 1318 آموزشگاهی در وزارت پست و تلگراف و تلفن آغاز به کار کرد. این جریان با تأسیس مراکز آموزشی در شرکت ملی نفت، بانک کشاورزی و سایر مؤسسات دنبال شد. سپس در وزارت دارایی نیز تلاش هایی برای آموزش ضمن خدمت صورت پذیرفت و آموزشهایی در زمینه ی شغلی به کارکنان ارائه گردید(فتحی واجارگاه، 1387).
سنگ بنای آموزشگاه در سال 1325 در کشورمان بنا گردید. این کار از طریق اعزام گروهی برای آشنایی با آموزش های فنی در کشور آلمان صورت گرفت. این الگو برداری و سپس بومی سازی آن با فرهنگ کشورمان می تواند جزء اولین گام ها برای سیستماتیک کردن این آموزش ها باشد (دادرس یگانه، 1381).
در 1349 طبق قوانین کار، دوره های کارآموزی برای آموزش کارگران ایجاد گردید که تحت نظارت وزارت کار و امور اجتماعی به آموزش در بخش صنعت پرداخت. پس از آن در طرح های طبقه بندی مشاغل اعم از اداری و یا صنعتی به برگزاری دوره های آموزشی توجه بیشتری شد و ارتقای کارمندان منوط به گذراندن دوره های آموزشی شد (ابطحی، 1374).
تأسیس شورای عالی اداری کشور در سال 1342 باعث شد تا آموزش های فنی و تربیت نیروی انسانی و ضعیت مطلوب تری پیدا کند تا اینکه با تصویب قانون جدید استخدام در کشور در سال 1345، آموزش ضمن خدمت انسجام بیشتری یافت. براساس فصل چهارم این قانون وزارتخانه ها و سازمان های دولتی مکلف شدند تا به مسأله آموزش کارکنان توجه و اهمیت بیشتری بدهند. به موجب این قانون برنامه های آموزشی سازمان ها باید قبل از اجرا به تصویب سازمان امور اداری و استخدامی کشور برسد. بدین ترتیب کلیه امور مربوط به آموزش کارکنان به منظور هماهنگی و کیفیت بیشتر در سازمان امور اداری و استخدامی متمرکز گردید. براساس این قانون، و به موجب تبصره 3 آن، سازمان امور اداری و استخدامی کشور مکلف گردید موسسه ای برای آموزش مدیریت و فنون اداری مستخدمین دولت تأسیس کند. پس از آن با تشکیل واحدها و مراکز آموزش ضمن خدمت کارکنان در سازمان ها و وزارتخانه ها، برگزاری دوره های کوتاه مدت و بلند مدت توسعه یافت (فتحی واجارگاه، 1387).
2-5. تاریخچه آموزش ضمن خدمت کارکنان در وزارت آموزش و پرورش:
آغاز آموزش های ضمن خدمت به صورت منظم و منسجم در وزارت آموزش و پرورش از 1364 می باشد. در این سال واحد آموزش کارکنان در این وزارتخانه تشکیل شد و از لحاظ ساختاری زیر نظر دفتر تشکیلات و روش ها قرار گرفت: البته قبل از این نیز آموزش های ضمن خدمت دراین وزارتخانه برای کارکنان ارائه شد. شواهد و اسناد نشان می دهند که دوره های ویژه ای برای کادر اداری و آموزشی از دهه 1310 برگزار شده که البته فاقد هماهنگی و انسجام و کمتر مبتنی بر نیازهای واقعی کارکنان بوده است. در سال 1374 آموزش ضمن خدمت در این وزارتخانه به موسسه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی واگذار شد. هدف اصلی این موسسه تحت پوشش قرار دادن کادر اداری وزارت آموزش و پرورش قرار دادن کادر اداری وزارت آموزش و پرورش بود و به این ترتیب آموزشهای مدیریت برای مدیران، رؤسای ادارات و مدیران کل در اولویت قرار داشت؛ به عبارت دیگر این مؤسسه آموزشهای مختلفی را در اختیار مدیران کل، معاونان مدیران کل، روسای ادارات و نمایندگان بخش ها و رؤساس مناطق قرار داد.
عامل اصلی شکل گیری مؤسسه مدیریت و برنام ریزی آموزشی، منطقه ای شدن آموزش و پرورش در دهه 1340 بود. با این حال قلمرو فعالیت این موسسه محدود بود و بیشتر کادر اداری را در بر می گرفت. در دهه 1350 آموزش ضمن خدمت کارکنان د ر وزارت آموزش و پرورش از جایگاه و ارج بیشتری برخوردار شد و در 1352 دفتر آموزش ضمن خدمت کارکنان را بر عهده گرفت و مؤسسه مبدل به یکی از واحد های تحت پوشش این دفتر گردید (فتحی واجارگاه،1387).
طی سال های بعد، دفتر آموزش ضمن خدمت مؤسسه های دیگری را در مراکز شهرستان ها برای توسعه فعالیت های آموزش ضمن خدمت تأسیس کرد. و از 1356 به منظور تمرکز زدایی در آموزش کارکنان، مراکز آموزش ضمن خدمت در



قیمت: تومان

دسته بندی : پایان نامه ارشد

پاسخ دهید