شناسایی اهداف مورد انتظار از انتشار اوراق مشارکت

در قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت هدف از انتشار اوراق مشارکت، مشارکت عموم در اجرای طرح های انتفاعی مندرج در قوانین بودجه سالانه کل کشور، طرح های سودآور تولیدی و ساختمانی و خدماتی عنوان شده است که از طریق تجهیز منابع مورد نیاز برای طرح های مذکور من جمله منابع لازم برای تهیه مواد اولیه واحدهای تولیدی صورت می گیرد. طبق مفاد این قانون دولت، شرکت های دولتی، شهرداری ها و موسسات و نهادهای عمومی غیر دولتی و موسسات عام المنفعه و شرکت های وابسته به دستگاه های مذکور، شرکت های سهامی عام و خاص و شرکت های تعاونی دولتی تولیدی می توانند بر اساس قوانین بودجه و یا کسب مجوز از بانک مرکزی به انتشار و عرضه اوراق مشارکت مبادرت ورزند(تبریزی 1386). براساس مفاد این قانون، اوراق مشارکت اوراقی است بهادار، با نام یا بی نام، قابل تعویض یا تبدیل با سهام که به قیمت مشخص برای مدت معین و به موجب قانون، با مجوز بانک مرکزی منتشر و از طریق عرضه عمومی واگذار می شود و دارندگان آن به نسبت قیمت اسمی و مدت زمان مشارکت، در نتیجه مال (سود و زیان) حاصل از اجرای طرح های مربوط، سهیم خواهند بود و هر ورقه مشارکت نشان دهنده میزان قدرالسهم دارنده آن در مشارکت است.[1] این اوراق می توانند مورد وثیقه بانک ها و دستگاه های اجرایی دولتی نیز قرار بگیرند، نکته مهمی که در این قانون به چشم می خورد این است که اوراقی که توسط شرکت های سهامی عام منتشر می شوند می توانند در سر رسید نهایی با سهام سایر شرکت های پذیرفته شده در سازمان بورس اوراق بهادار تعویض شوند و یا در سر رسید نهایی و یا زمان تحقق افزایش سرمایه، به سهام شرکت های موضوع طرح اوراق مشارکت تبدیل گردند. تشخیص انتفاعی بودن طرح های عمرانی دولت نیز به عهده هیئتی مرکب از نمایندگان وزارت امور اقتصادی و دارایی، سازمان برنامه و بودجه و بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران می باشد(آیین نامه اجرایی قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت مصوب 18/5/1377 هیئت وزیران).[2]

[1] ماده 2 از قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت مصوب 30/6/1376 و ماده 2 آیین نامه اجرایی قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت مصوب 15/8/1377 هیئت وزیران

[2] ماده 1 آیین نامه اجرایی قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت مصوب 18/5/1377 هیئت وزیران